— Może kupiłem mamie! — wypalił Igor.
— Walentyna Pietrowna nie nosi kolczyków od dziesięciu lat — ma alergię na metal — odpowiedziała spokojnie Marina. — Sama mi o tym mówiła. Nie raz. To dla kogo były te kolczyki, Igorku?
Ciężko opadł z powrotem na fotel:
— Jest… jedna osoba. Ale to NIE jest to, co myślisz!
— Ja nie myślę, ja WIEM. Elena Andriejewna, dwadzieścia osiem lat, menedżerka sprzedaży w waszej firmie. Wzrost — metr siedemdziesiąt pięć, waga — około sześćdziesięciu kilogramów, rozmiar ubrań — czterdzieści sześć. Preferuje kuchnię włoską i białe półsłodkie wino.
— Wynajęłaś prywatnego detektywa?! — jęknął Igor.
— Po co? — Marina wzruszyła ramionami. — Wystarczy przeanalizować twoje zakupy. Restauracja „Italia” — osiem razy, zawsze zamówienie dla dwojga, zawsze to samo wino. Sukienka damska rozmiar czterdzieści sześć od Valentino — prezent na dwudziestego trzeciego lutego. Dziwna data jak na prezent, dopóki nie dowiesz się, że to urodziny Eleny. Informacja publiczna z korporacyjnej strony waszej firmy.
Igor otarł spocone czoło:
Spłukiwanie toalety: dlaczego nie spłukiwać za każdym razem?
Uwaga! 8 leków powodujących poważną demencję
„Twoje dzieci będą mogły zjeść, jak wrócisz do domu” – powiedział mój ojciec, rzucając im serwetki, podczas gdy moja siostra pakowała makaron za 72 dolary dla swoich dzieci. Jej mąż zapytał: „Następnym razem najpierw je nakarm”. Odpowiedziałem tylko: „Rozumiem”. Kiedy kelner wrócił, wstałem i powiedziałem…
Nigdy nie powiedziałam snobistycznym rodzicom mojego chłopaka, że jestem właścicielką banku, który ma ich gigantyczne długi. Dla nich byłam po prostu „baristką bez perspektyw”.
Zaszłam w ciążę w wieku 19 lat, a rodzice powiedzieli mi, żebym albo usunęła ciążę, albo się wyprowadziła. Ostrzegałam ich, że jeśli to zrobię, wszyscy będziemy mieli kłopoty. Wyśmiali mnie i i tak wyrzucili – ale dziesięć lat później wróciłam z synem, a prawda sprawiła, że uścisnęły im się ręce.
