„Dziękuję.”
Dziewczyna spojrzała na niego zmieszana.
„Bo opiekowałeś się moimi dziećmi, kiedy nie wiedziałem jak.”
W drzwiach pojawiła się również Mariana, zwabiona hałasem.
Andriej odwrócił się do niej.
Spokojnie.
Zdeterminowany.
„Od dziś już tu nie będziesz pracować”.
Kobieta próbowała protestować, ale jego ton nie pozostawiał miejsca na dyskusję.
Tego samego wieczoru Andriej został na kolacji z dziećmi.
Zjedli makaron usmażony przez Julię, prosty, jak w domu.
Roześmiali się.
Sofia pokazała mu rysunek czterech osób trzymających się za ręce.
„To my” – powiedziała.
Andriej z trudem przełknął ślinę.
