Te owoce zawierają niewiele witaminy C i właśnie dlatego Węgrzy je kupują. Dla wielu z nas owoce na śniadanie to szybkie źródło energii, ulubiony przysmak naszych dzieci lub składnik niedzielnych ciast, ale nie wszystko, co kochamy, równa się określeniu „bomba witaminy C”. Nawyki zakupowe i smak często biorą górę nad świadomością wartości odżywczych, i jest to całkowicie zrozumiałe.
Na węgierskich targowiskach i sklepowych półkach często można spotkać banany, jabłka, winogrona i gruszki, których popularność nie wzrosła z biegiem lat ze względu na zawartość witaminy C. Fakt, że owoce te nie należą do najbogatszych źródeł witaminy C, nie oznacza jednak, że są bezwartościowe. Ważne jest, aby zrozumieć, dlaczego i jak, ponieważ w codziennym życiu nawyki i składniki odżywcze współistnieją.
Dlaczego w ogóle kupujemy te owoce?
Odpowiedź jest po prostu ludzka. Banany to wygodna przekąska dla dzieci ze względu na kremową konsystencję i słodki smak, jabłka są chrupiące i można je zabrać ze sobą o każdej porze, a winogrona to łatwy do zjedzenia przysmak w towarzystwie. Często decydują względy praktyczne, cena, dostępność i smak. Babciny przepis na dżem lub wspomnienie niedzielnego ciasta mogą być silniejszą motywacją niż to, ile miligramów witaminy C zawiera dany owoc.
Ponadto istotną rolę odgrywają tradycje i zwyczaje kulinarne.
W węgierskich rodzinach, robiąc kompoty, przetwory i ciasta, często używamy owoców idealnych do pieczenia i gotowania, nawet jeśli nie są najbogatsze w witaminy wrażliwe na ciepło. Nasze decyzje zakupowe są również nacechowane emocjonalnie i to decyduje o tym, co w dłuższej perspektywie przyniesiemy do domu z targu.
Które owoce mają zazwyczaj mniej witaminy C?
Owoce twarde, skrobiowe lub słodkie zazwyczaj zawierają mniej witaminy C. Należą do nich banany, jabłka i gruszki. Owoce te są doskonałym źródłem energii, bogate w błonnik i sycące, ale zawierają znacznie mniej witaminy C niż owoce cytrusowe czy kiwi.
Spłukiwanie toalety: dlaczego nie spłukiwać za każdym razem?
Uwaga! 8 leków powodujących poważną demencję
„Twoje dzieci będą mogły zjeść, jak wrócisz do domu” – powiedział mój ojciec, rzucając im serwetki, podczas gdy moja siostra pakowała makaron za 72 dolary dla swoich dzieci. Jej mąż zapytał: „Następnym razem najpierw je nakarm”. Odpowiedziałem tylko: „Rozumiem”. Kiedy kelner wrócił, wstałem i powiedziałem…
Nigdy nie powiedziałam snobistycznym rodzicom mojego chłopaka, że jestem właścicielką banku, który ma ich gigantyczne długi. Dla nich byłam po prostu „baristką bez perspektyw”.
Zaszłam w ciążę w wieku 19 lat, a rodzice powiedzieli mi, żebym albo usunęła ciążę, albo się wyprowadziła. Ostrzegałam ich, że jeśli to zrobię, wszyscy będziemy mieli kłopoty. Wyśmiali mnie i i tak wyrzucili – ale dziesięć lat później wróciłam z synem, a prawda sprawiła, że uścisnęły im się ręce.
