Skinąłem głową.
-Tak.
—A widziałeś faktycznie tytuł domu?
-Tak.
Westchnęła głęboko.
—Są zatem dwie możliwości.
-Co?
—Po pierwsze, ma romans z tą kobietą i oboje planują wyłudzić od ciebie pieniądze.
Poczułem ucisk w klatce piersiowej.
—A drugi?
—On robi coś, czego nie rozumiesz… ale jest ku temu powód.
Pokręciłem głową.
—Carlo, nie ma powodu, żeby przenosić własność naszego domu na kogoś innego.
Spojrzała na mnie w milczeniu.
—Czy masz dostęp do swojego konta bankowego?
Zastanowiłem się nad tym przez chwilę.
-Tak.
-Sprawdzać.
Następnego ranka Marco obudził się, jakby nic się nie stało.
Nadal udawał, że jest chory.
Leżał na kanapie, gdy ja szykowałam się do pracy.
—Dziękuję, że się mną opiekujesz—powiedział cicho.
Oglądałem to przez długi czas.
Nie pojmowałem, jak ktoś może tak dobrze kłamać.
Ale udało mi się tylko lekko uśmiechnąć.
-Odpoczynek.
Wyszedłem z domu.
Ale zamiast iść do biura, poszedłem prosto do banku.
Moje ręce trzęsły się, gdy otwierałem aplikację bankowości mobilnej.
A potem zobaczyłem pierwszą rzecz, która zaparła mi dech w piersiach.
Dwa dni wcześniej przelano dużą sumę pieniędzy.
To nie była mała suma.
To były niemal wszystkie nasze oszczędności.
Ale najdziwniejsze jest to, że…
Pieniądze zostały przelane na rachunek powierniczy.
Nie na czyimś osobistym koncie.
