Rozdział 1: Ciężar poranka
Mam na imię Madison. Mam dwadzieścia pięć lat i w ten mroźny wtorkowy poranek żywiłam niebezpieczną, kruchą iluzję, że moje życie w końcu się zmieni.
Treści promowane
Nie chciałem odwołać rozmowy kwalifikacyjnej tylko po to, żeby zawieźć siostrę do centrum handlowego. Tata rzucił mną o ścianę. „Jej przyszłość się liczy. Twoja nigdy”. Więc wyszedłem i stracili wszystko.
