„Co zrobiła Darlene, kochanie?”
Jej głos opadł do ledwo słyszalnego drżenia. „Trzymała moje ręce na piecu, mamo. Ogień się palił, a ona je tam trzymała. Liczyła do siedmiu, podczas gdy ja krzyczałam. Powiedziała: »Złodzieje się parzą, żeby wszyscy wiedzieli, kim są«”.
Pokój wirował. Chwyciłam poręcz łóżka, walcząc z chęcią wyskoczenia za drzwi, znalezienia Darlene i rozszarpania jej gołymi rękami. „Dlaczego nazwała cię złodziejką, Melody?”
„Wzięłam dwa kawałki chleba z lady. Byłam taka głodna, mamo. Znowu nie dała mi śniadania, a Trevor już poszedł do pracy. Powiedziała, że muszę najpierw zarobić na jedzenie, wykonując wszystkie swoje obowiązki, ale byłam tak głodna, że bolał mnie brzuch. Chciałam tylko chleba.”
Głodziła cię? Melody skinęła głową, a w jej oczach pojawiły się nowe łzy. „Mówi, że za dużo jem, że tyję tak jak ty”. Kardiomonitor piszczał szybciej, a moje tętno przyspieszyło. Moja piękna, idealnie zdrowa córka, głodzona i obrażana, a teraz torturowana przez kobietę, którą mój były mąż wybrał ponad bezpieczeństwo własnego dziecka.
„Powiedziała, że jeśli komukolwiek powiem, nikt mi nie uwierzy, bo dzieciaki ciągle kłamią. Powiedziała, że Trevor wybierze ją, bo nowe żony są ważniejsze niż stare córki”.
„Posłuchaj mnie, Melody Grace Radford”. Delikatnie ująłem jej twarz w dłonie. „Wierzę ci. Każdemu słowu. I obiecuję ci, że ta kobieta nigdy, przenigdy cię więcej nie dotknie. Słyszysz mnie? Nikt nie spali mojego dziecka. Nikt …” Skinęła głową, opadając na mnie na tyle, na ile pozwalały bandaże i kroplówki. Na korytarzu usłyszałem głos detektywa Drummonda, który już r
